Konu: TRABZON ŞİİRLERİ

[çaykar_ali]

Yirmi Dört Şubat Destanı(Trabzon'un Kurtuluşu) (Çakmak Ateşi)

Başı dik, gözleri şimşek gibi
Gözlüyordu bu günü geçmişten dedem
Nasırlı ellerinde çapası, sırtında sepetiyle
Çıplak ayakla çalışıyordu tarlada ninem
Yaylasında, dağında, taşında
Maçka’sında, Of’unda, Akçaabat’ında
Dayım, halam, amcam, yengem
Nereden çıkagelmişse düşman
Ninem çapasıyla
Dedem tüfeğiyle
Amcam gençliğiyle
Babam yüreğiyle
Hepsi dişiyle, tırnağıyla, kanıyla, canıyla
24 Şubat destanı yazdılar
Duyun düşmanlar
Bir senede üçyüz altmış beş
24 Şubat var.

(24 Şubat 2003, Trabzon)
(Trabzon'un kurtuluşu)
 
Mehmet Kuvvet
 

[çaykar_ali]

Trabzon’un Kurtuluşu (24 Şubat)

Zağnos’un burcunda, düşman pusuya yattı,
Yağmalandı köşe bucak, lime lime tarandı,
Öyle günler oldu ki! Yer gök ala boyandı,
Şehrin dört bir yanını, acı bir çığlık sardı …

Kahrolası Ruslar dı canımızdan can alan,
Bebeklerin beşiğine savaşı ninni yapan,
Rumlar, Ermeniler katliamı başlatıp,
Karış karış, adım adım Trabzon’u kuşatan …

Doğu hududumuzu düşmana sıla yaptık,
Nice işkenceye maruz, günaha vebal kaldık,
Binlerce şehit verdik, kanlı yaşla ağladık,
Kan içinde bayrağı, sinemizde taşıdık…

Nihayet bir son buldu, söküldü Bizansın temeli,
Kurtuluşa işaretti Türk Milleti’nin azmi,
Sürüldü bu diyardan Hristiyan alemi,
Dalda dalga yayıldı, şanlı Türk’ün zaferi …

İmparator Davıt, nasıl çekip gitmesin,
İslam kılıcı çekmiş Fatih, nasıl korkup ürkmesin,
Şüphesiz hiçe sayıp Cenk Yasasını dahi,
Kırk gün kırk gece direndi, daha da mı dirensin …

Analar ağlamıyor, göz pınarları kuru,
Onlar şehit anası, başları dik, onurlu,
Gözün arkada kalmasın, Ey Şehit Oğlu Şehit,
Ruhun Şad olsun! Alnın ak rahat uyu…
 
Esra Özdemir
 

[çaykar_ali]

Trabzon un Kurtuluşu

Şehitlerin kanıyla yoğrulmuştur bu vatan
Onu ebediyete götürmeye and içtik
Doğuştan gönlümüze konulmuştur bu vatan
Bu vatanın uğruna can vermeye and içtik

Fetheyledi bu millet nice Trabzonları
Fışkırtarak bağrından adsız kahramanları
Tarih altın kalemle yazdı o destanları
Türk’e layık destanlar yaratmaya and içtik

Üç kıtaya yayılan bir devleti kurdunuz
Bazen de tek başına cihanı durdurdunuz
Tarih Türksüz olmazdı diyenler siz oldunuz
Tarih Türksüz yaşamaz! Dedirtmeye and içtik

Bu bayram kutlu olsun, ey aziz Trabzonlular
Otuz yedi yıl evvel sizdendi kahramanlar
Kahraman Trabzon’u kanıyla kurtaranlar
Sayenizde yaşadık, yaşatmaya and içtik
 
İsmet Arslan

[çaykar_ali]

TRABZON SEVDALANMASI

Gökyüzünde iki güneş gördüm ben
Trabzon’da doğar batar birisi
Denizinden dağlarına bir başka dünya
Gönlümüzü tutsak etmiş
Yeşiliyle mavisi

Şimdi bir dal kırılır uzaklarda
Var say ki bir karaymiş dalıdır
Unutulmuş düşler dirilir bir bir
Hep çocuk kalır bir yanımız

Bir tutam düş kanatlarında
Bütün martılar Yoroz’dan geçer
Selam söyler eşe dosta
Eski bir başkent ruhu dolaşır
İçimin Uzun Sokaklarında

Var say ki
Bir Trabzon sokağındasın hayal meyal
Yağız delikanlılar sarmış dört yanını
Ahu bakışlı kızlarda o nazlı eda
Yollara karışmış gençliğin
Şu kırmızı kazaklı masum bakışlı
Yere sert basan çocuk sensin
Yıllar almış hızını
Sönmüş mangal yüreğin

Felek bırakmış bizi haburalara
Bir hiç akşamında bunalırken gün
Dursun Reis al demiri
Vira uşaklar vira
Bu özlem bu karanlıklar bitirecek bizi
Zifiri katran üzerimiz
O cennet kıyılara yali yali gidelim
İstanbul Boğazı’ndan al bizi Karadeniz

İHSAN TOPÇU

[çaykar_ali]

 
 
Anlat Bana Trabzon’um

Sen mavinin yeşil ile kucaklaştığı
Sen yüreğin engin sevdalarda dalgalandığı şehir
Sen Kanuni’den Fatih’e koca bir tarih
Sen alın terim,
Aşım, ekmeğim, suyum
Sen Karadeniz’in dalgalarında yıkanan kumsallarım
Sen kavgamsın Trabzon’um

Şimdi orda olmak vardı
Boztepe’de
Demli bir çay tadında içmek vardı güzelliğini
Şöyle uzanıp boylu boyunca
Serinlemek vardı denizinde

Anlat bana Trabzon’um
Hâlâ yaylalarında koyunlarını otlatır mı çobanlar?
Yoroz’dan Boztepe’ye dağların selam durur mu hâlâ?
Hâlâ kıyılarını döver mi deniz?
Hani Trabzon’da aşk başkadır ya
Yine emsalsiz aşklarla dolar mı kalplerimiz?

Bir haber var mı söyle Kadırga’dan
Karadağ’dan
“Vargit” çiçekleri açtı mı yaylalarında?
Dumanlı mı Sisdağı’nın başları?
“Maçka yolları taşlı” mı hâlâ?

Yine aynı mı Uzungöl’ün
Hâlâ kucaklıyor mu gelenleri Sümela’n
Sabahçı kahvelerinde
Sıcacık sohbetler yapılıyor mu çayın yanında?

Anlat bana Trabzon’um
Senin de uykusuz mu gecelerin
Gökyüzünde yıldızların oluyor mu bakmaya doyamadığın
Hani uzanıp tutamadığın…

Hâlâ kaldırımlarında mı ayak izlerim
Sesim duyuluyor mu Beşikdüzü’nün şiir kokan sokaklarında
Sen hiç âşık oldun mu diye soruyor mu gelip geçene?

Sen de özlüyor musun şimdi
Senin de bir yanın eksik kaldı mı böyle
Öylesine çaresiz kaldın mı benim gibi?
Öylesine umarsız mısın şimdi?
Öylesine yalnız mısın Trabzon’um
Öylesine yalnız mısın?
 
Cevdet Ayvaz
 
 

[çaykar_ali]

DİYOR TRABZON

Bu şehirden bıktım, şehirde benden,
Dön sırtını çık gel diyor Trabzon.
Can kursakta henüz kopmadan tenden,
Dön sırtını çık gel diyor Trabzon...


Burada hiç bir şey, aşikâr değil,
Nerede çıkar var orada eğil,
İnsanlığa verilmiyor az meyil,
Dön sırtını çık gel diyor Trabzon...

Üst üste yaşanır, adı apartman,
Herkes birbirinden çeker el aman
Köyümüzde durum bundan çok yaman,
Dön sırtını çık gel diyor Trabzon...

Komşunun komşudan, yoktur haberi,
Uyum sağlayamaz desen gel beri,
Ne baharı belli, ne de zemheri,
Dön sırtını çık gel diyor Trabzon...

Altın imiş taşı toprağı diyen,
Hani nerde? sadece bilir yiyen,
Öldüm demez burada kefen giyen,
Dön sırtını çık gel diyor Trabzon...
  
Ayser Özbakır
 

[çaykar_ali]

Varsam Trabzon şehrine
Kapılsaydım sihrine
Boztepeye çıkınca
Doyum olmaz seyrine

Trabzon nurum ışığım
Ben Trabzona aşığım
Ayrı kalmak dert bana
Ben ona alışığım (nakarat)

Güneş denizden batar
Batarken bir göz atar
O da bana bakınca
Sevinirim o kadar

Sabahtan çıkan sisi
Her yerde insan sesi
Ne de lezzetli olur
Balık ile hamsisi

Ömre değer her anı
Ne güzeldir her yanı
Takdir etmez hakkınca
Trabzonda oturanı

Çok büyüktür vitrini
Seven bilir kadrini
Seven ancak hisseder
Mis kokulu idrini

Ben Trabzona vuruldum
Hasretine yoruldum
Mikdat der terkedeli
Ne aranıp soruldum

 
 
Mikdat Bal
 

[çaykar_ali]

Yok Trabzonum Gibisi

Nice dağlardan aştım
Bir çok yere ulaştım
Nice yerler dolaştım
Yok Trabzonum gibisi…

Sahil mavi gök mavi
Her bir derde tedavi
Güzelliği semavi
Yok Trabzonum gibisi…

Denizden dağlar başlar
Küçük küçük yokuşlar
Yüksekten geçer kuşlar
Yok Trabzonum gibisi…

Bahçeler yeşil yeşil
Her taraf ışıl ışıl
Uykusu mışıl mışıl
Yok Trabzonum gibisi…

Halkı çok yakın cana
Hoş davranır insana
İlçeleri yan yana
Yok Trabzonum gibisi…
 
Sefa Yılmaz
 

[turkuaz_61]

trabzonumun şiirleri ne güzelde yazılmış.

[çaykar_ali]

Yıllardır Trabzonu hedef seçtiler

Ahlaksız insafsız alçak uşaklar
Fitne, fesat yayıp gülüşüyorlar
Keneler, sülükler, bitler yavşaklar
Kanımızı emip gelişiyorlar

Yıllardır Trabzonu hedef seçtiler
Hemen harekete neden geçtiler
Bunlar Trabzona mı savaş açtılar
Trabzonu anarken yılışıyorlar

Hasret çekiyorken gurbet ellerde
Trabzonum gevilir hain dillerde
Terör olmuyor mu başka illerde?
Bunlar ne yapmaya çalışıyorlar?

Memleket, satılmış hainle dolu
Dış güçlerin bunlar beşinci kolu
Ötenlerin çoğu bir emir kulu
Patronları ile buluşuyorlar
 
Mikdat Bal
 

[çaykar_ali]

Trabzon’la Söyleşi

Bir sıcacık kucaktın;
İndirdiler Trabzon.
Tüttürdüğüm ocaktın;
Söndürdüler Trabzon.

Sen ki bana sadık yar
Hayalinde beni sar.
Doldu sine ateş, har;
Yandırdılar Trabzon.

Ruhum girdi oyuğa
Sürülmüşüm yokluğa.
Bir dümensiz kayığa
Bindirdiler Trabzon.

Kan sağdılar gözümden
Zevklendiler sızımdan.
Kabuğumu özümden
Yondurdular Trabzon.

On iki yıl sen ve ben
Bir bedende iki can
Yüreğime bir hazan
Kondurdular Trabzon.

Sinem şimdi kor sensiz
Hayat daha zor sensiz
Ne haldeyim, gör sensiz
Sindirdiler Trabzon.
 
Kamil Durmuşoğlu
 

[çaykar_ali]

Nasıl Sevmem Trabzonu

sen gezerken bu sahillerde
hatıran doluyken uzun caddelerde
yağmurlarla bir yağarken gönlüme
nasıl sevmem ben trabzonu

denizlere vurmuşken gölgen
yıldızlarda parlar çehren
sen o yollara basıp yürürken
nasıl sevmem ben trabzonu

dizdizeyken sürmenede
gözgözeyken boztepede
çarşıbaşı maçka eynesilde
nasıl sevmem ben trabzou
 
Fatih Çınar
 

[çaykar_ali]

Trabzon’um

Trabzon’um, Karadeniz güzeli,
Uzak değil Giresun’lu, Rize’li,
Yiğitlerin nam salıyor ezeli,
Şehirler içinde bir tanesin sen..

Horon’una eşlik eder uşaklar,
Gelinin belinde renk-renk kuşaklar,
Yedin mi hamsiyi içini paklar,
Benim için cennetten hanesin sen…

Fındık toplar Emine’yle Fadime,
Uzak kalsam hep düşersin yadıma,
Can vermişsin canından Muradına,
Trabzon’um, sevdam mısın nesin sen…

Sürmene’de çıktım yayla düzüne,
Doyulur mu baharına yazına,
Nazar etme Çarşıbaşı kızına,
Ömür boyu gönül-gönülesin sen…

Muradım, ustasın bir çok sanatta,
Karadenizlisin, özünden hatta,
Köyüne çıkarken bir kurşun atta,
Deli gelmiş diye, bilinesin sen…

07/02/2005 Bodrum Murat Nail Güney

[çaykar_ali]

Sevgili Trabzonum

Trabzon sehrimiz tarihtir tarih
Pontos deniz demekbilmeli arif
Kültürde ülküde yapmali yaris
Türkdur tarihdir bizim trabzon

Karadenizin kültür baskenti
Trabzon insani canim efendi
Nice savaslarda moskofu yendi
Türkdur tarihdir bizim trabzon

Karadenizin trabzon gözü bebegi
akcabaat kasidir yomra yüzü göbegi
Arsin ayagi arakli kolllari gönül cicegi
Türkdur tarihdir bizim trabzon

Altmis yildir sanayi yok fabrika yok
Ac kalmaz trabzonlu yinede karni tok
Findigiyla hamsisiyla ekmegi cok
Türkdur tarihdir fabrikasizdir trabzon

Trabzonlu ilim adamlari hepsi göc etti
Zenginleri yatirimcilari sehri terk etti
Yine de dimdik ayaktadir bizim trabzon
Türkdur tarihdir fabrikasizdir trabzon

Üniversitemiz trabzonun kalbi ve beyni
Üniversite olmasaydi batar bu gemi
Sahilden yollari asvalt yapildi yeni
Türkdur tarihdir fabrikasizdir trabzon

Besik düzü vakvikebir tereyagi birtane
Mackasidir tonyasidir sirali tane tane
Cayimiz var findigimiz yeter heryane
Türkdur tarihdir fabrikasizdir trabzon

Of ilcesi caykaramiz uzungölü bir yanda
Yaylalari senlikleri birincidir bütün cihanda
Ormaniyla yaylasiyla yesiliyle heryanda
Türkdur tarihdir fabrikasizdzr tarbzon

yetmis yildir bir lider cikmadi trabzonda
sarmalasa kucaklasa halkini her yanda
Öncüdur trabzon halki kültürde ve inancda
Türk dur tarihdir fabrikasizdir trabzon

Trabzonlu dagilmisztir kurbete dört yana
Yardim lasir paylasir bir sana bir bana
Gemencesi horuyla nese veriri insana
Türkdur tarihdir fabrikasizdir trabzon

Degirmendere molozuyla meydani
Boztepesi cömlekcisi tüneli heryani
Orta hisar yavuzuyla fatihiyla kanuni
Türk dur tarihdir fabrikasizdir tarbzon

trabzonun sahilleri findik ile meyvelik
Tereyagi gemencesi ic bölgesi hurmalik
Yaylalari senlikleri kolbastisi nazarlik
türkdur tarihdir fabrikasizdir trabzon

Kurbet ellerden selam sana trabzon
Sen ol senkal kültürünle bizim trabzon
Vatan perverdir insanin her halükarda
Türkdur tarihdir fabrikasizdir trabzon

Inancina kültürüne bagli her insanin
Kendine yetersin cok olsada düsmanin
Yetmis yildir dogmadi mi arayanin soranin
Türkdur tarihdir fabrikasizdir trabzon

Icinden yetisdi nice pasalar beyler
Seni brakip gittiler acaba nerdeler
Üzülme onlar ölünce sana dönerler
Türkdur tarihdir fabrikasizdir trabzon

Sen kendi kendine yetersin herzaman
Trabzon ve trabzonlu ayricaliklidir heran
trabzonludur ancak senin derdine dernan
Türk dur tarihdir fabrikasizdir trabzon

Sait sezgin 17 / 1 / 2010- berlin
 
Sait Sezgin
 

[çaykar_ali]

Trabzonluyum

Bakma bana öyle,işte ben buyum
Yavuz sultan atam Kanuni soyum
Hacı Osman derler onun oğluyum
Göğsümde gururum Trabzonluyum

Türk e dil uzatma,dilin kesilir
Vatan bölenlere mermi verilir
Bayrağa ters bakan yere serilir
Göğsümde gururum Trabzonluyum

Can denilenlere,canlar verilir
Doğruluk adına kanlar verilir
Mert dostlarımıza şanlar verilir
Göğsümde gururum Trabzonluyum

Boşuna konuşmak,mertliktir sanma
Namert dizindeki ekmeğe kanma
Bir ordu da olsan korkarım sanma
Göğsümde çelik zırh Trabzonluyum
  
Hüseyin Usta