Konu: İbrahim Sadri - Anne

[Emrehan]

ANNE

Kan ter içinde gece
Kan ter içinde her yanım
Her yanım bu gece vurgun içinde
Kurşun yemişim, sürgün yemişim
Bu sana ilk gelişim
Vur emriyle düşmüşüm kapına
Düşmüşüm kucağına, bu yara sıcak ana

Yok elimde bir demet menekşe
Yok elimde sevdiğin gül şekeri
Yok işte sana bir şey
Bilmem ki ne demeli
Bir tek ağır yaralı özlemim
Ve birtek gözlerine sürdüğün gözlerim
Anne benim, aç kapıyı
Oğulcuğun, küçük tavşanın, körolmayasıcağın
Ölmeyesin, bitmeyesin
Yürekyarısı gitmeyesin dediğin
Anne benim, aç kapıyı
İşte geldim, işte bu sana ilk gelişim
Hep senin için gökyüzünde bir evimiz olsun isterdim


Hep senin için bulutları isterdim
Ellerimi açtırıp dua ettirirken
O küçük evimizde sokulurken göğsüne her gece
Hani her gece sorduğumda
Anne babam nerde
Nerde kuşların dilinden anlayan adam
Ve menekşelerle konuşan adam
Nerde anne
Ve sen bastırıp bağrının kızılca kıyametine acını
Gelecek oğul, sen uyu şimdi

Baban gelecek bir yağmur gibi yağmurla
Rahmete boğacak yoksulluğumuzu derken
Ben uyur, düşümde
Senin için bir ev görürdüm gökyüzünde
Sen, babam, ben ve melekler
Ve melekler anne
Anne melekler

Önce babam sonra onlar terkettiler gecelerimizi
Ben de çekip gittiğimde
Yani oğulcuğun yani yürek yarın
İçinden geçen şarkın gittiğinde
Sen nasıl yaşadın anne

Kan ter içinde gece
Kan ter içinde her yanım
Her yanım bu gece vurgun içinde
Kurşun yemişim, sürgün yemişim
Bu sana ilk gelişim
Vur emriyle düşmüşüm kapına
Düşmüşüm kucağına, bu yara sıcak ana

Vakit yok artık
İstersen kalayım böylece
Ama bir kere öpseydim elinden
Ama bir kere sürseydim gözlerimi gözlerine yeniden
Yok elimde bir demet menekşe
Yok elimde sevdiğin gül şekeri
Yok işte sana bir şey
Bilmem ki ne demeli
Bir tek ağır yaralı özlemim
Ve birtek gözlerine sürdüğün gözlerim
Anne benim, aç kapıyı
Oğulcuğun, küçük tavşanın, körolmayasıcağın

Ölmeyesin, bitmeyesin
Yürekyarısı gitmeyesin dediğin
Anne benim, aç kapıyı
İşte geldim, işte bu sana son gelişim

Üzülme, kapanıyor diye gözlerim
İşte gidiyorum vakit doldu
İşte kapanıyor gözlerim kapının önünde
Öğrettiğin gibi ellerimi kaldırıp gökyüzüne
Ve eğip başımı önüme dua ediyorum
Üzülme anne, vakit doldu
İşte şimdi bir oğlun oldu
Bir oğlun oldu anne
Kan ter içinde gece
Kan ter içinde heryanım

İbrahim Sadri

[firemanoflu]

Tesekkurler Cagrı

[NuraHasret]

Aşkın 'T' Harfi...



Tutkudur, aşk...
Seni akşam ilk defa beklemektir...
Bütün yıldızları,
Gökyüzünün tamamını...
Bir ömür beraber paylaşacağımız anıları da getirmeni beklemektir...
Aşk, sen gelmeden yemeği yapmış olmaktır...
İçinde özlemin, içinde hasretin ve bir daha bırakıp gitmeyişin olacaktır...
 
Aşk, bir ekmeğin yetmesidir bize.
Bir küçük yoğurt alman gelirken,belki biraz meyve...
Çorbayı nasıl sevdiğini bilmemektir,
Kalbimden güvercinleri uçurup korkmaktır...
 
Aşk, unutmamaktır...
Benimle evlenir misin derken, bir şey olmasıdır İstanbul' a...
Bir yerlerden denizin gelip omzumuza konması, bir kader çiçeğinin yavaşça aramıza sokulması, sevmek bu diye gözlerimize Boğaziçi'nin dolmasıdır...
 
Tek bir defa olsun şikayetçi olmadan süren, gönüllü bir tutukluluk halidir aşk.
Onun gözlerinin içine bakabilme cesaretini bulabildiğin ilk anda 'ben sende tutuklu kaldım' diyebilmektir.
Seni pencere de beklerken her anın, bir sürgüne dönüşmesidir...
 
Kapı çalmasıdır , aşk...
Kapıda senin olmandır...
Ellerinde dolu dolu dönüşün, gözlerinde buradayım çiçekleri açmasıdır.
Aşk, iki oda bir salondur.
Alışkanlıktır...
Tamamlanmaktır aşk, onsuz her şey yarımdır...Her şey eksiktir.
 
Yuvadır , aşk...
Yaşanılanların hasılasıdır.
Sulardan birlikte geçebilme yeteneğidir. Bırakmamaktır.
Vazgeçmemektir.
Gayrıya meyletmemektir.
 
Aşk, anne olmaktır.
Bebeğin adını birlikte koymak, o ağlayınca birlikte uyanmaktır.
Aşk emektir.
Tutkuyu yitirmeden birlikte yaşlanmak, birlikte karşılamaktır dünyanın olanca kahrını.
 
Aşk, utanmaktır.
'Nasılsın bu akşam' sorusuna, içimden geçen fırtınalara set çekip 'iyiyim' demektir sadece...
Aşk, sadece senin yanında iyi olmaktır.Ne olacaksa senin yanında, ne gelecekse seninle birlikte korkmamaktır.
 
Telli duvaktır aşk...
Yıllar sonra sararmış birkaç fotoğrafta birlikte o nikah masasını anmaktır.
'Bak bu Hayri amca' dır.'Bak Nermin yengeyi gördün mü'dür
El eledir aşk...
Hem en zor, hem en kolay olandır.
 
Tutkudur, aşk...
Seni akşam ilk defa beklemektir...
Bütün yıldızları...
Gökyüzünün tamamını...
Bir ömür paylaşacağımız anıları da getirmeni beklemektir...
 
Aşk, sen gelmeden yemeği yapmış olmaktır...
İçinde özlemin, içinde hasretin ve beni bir daha bırakıp gitmeyişin olacaktır...