Konu: İncir Çekirdeği...

[Güler]

DUA

Dua araç değil amaçtır. İnsanın isteyeceği hiçbir şey, Allah’a ettiği duasından daha değerli değildir.

Dua bir görev değil ihtiyaçtır. İnsan, kendisini Rabbinden daha çok anlayan hiç kimseyi bulamaz çünkü.

Birisi, “dua ediyorum da kabul olmuyor,” diyorsa, burada problem, Allah’ta değil, dua edendedir. Yarım ağızla ettiği duaya kendisi dahi inanmayan, değer vermeyen insan, o duanın kabul edilmesini nasıl umabilir?

Dua, birtakım sihirli kelimeleri sırasıyla söylemek de değildir. Bazen, ihtiyacını hissederek şefkatli Rabbinden istemek; bazen de insanın yegâne dostu olan Allah ile dertleşmesidir dua.

Aslında insan, duasının değerini bilse, herhalde, Allah’tan bir şey istemek için dua etmeyecek; dua etmek için, bir şeyler istemeyi bahane yapacaktır...

Sevgilisiyle görüşmeye fırsatlar kollayan bir aşık gibi…

[Güler]

GÜZEL-CAHİL-HASTA

- Rızkı verenin Allah olduğunu bilerek, işini en güzel şekilde yapmaya gayret ederek çalışmak güzeldir. Herkesin geçimi için çalışmak, para kazanmak zorunda olduğunu unutmak cahilliktir. Rızkı verenin Allah olduğunu unutmak, müşteri komşusuna gidince, kendi müşterisini çaldığını zannetmek ve komşusunu rakip ya da düşman bellemek ise hastalıktır.

- Dürüstçe hem dünyası, hem de ahireti için çalışmak güzeldir. Dünyanın geçici olduğunu unutmak cahilliktir. Dünyayı ebedî zannetmek ise bir hastalıktır.

- Dünya ve ahiretini düşünerek, iyi kötü, faydalı zararlı şeyleri ayırmak güzeldir. İyiyi kötüden, faydalıyı zararlıdan ayıramamak cahilliktir. Kendisine zarar verecek şeylere körü körüne bağlanmak ise hastalıktır.

-İman edip, gereğini yapmak güzeldir. Bilmemek ve bilmediğinin de farkında olmamak cahilliktir. Yanlışı doğru zannetmek ise hastalıktır.

[Güler]

BU GÜNDEN YARIN GÖRÜNÜR

Sesimiz yankılanır, bize döner. Tutumlarımız, tercihlerimiz, yaptıklarımız da geleceğin dağlarında yankılanıyor ve bir şekilde bize dönüyorlar. Dünkü çabalarımız aksedip, bugün karşımızda duruyorlar. Bugün duyduğumuz, dün söylediğimizden başkası değil aslında. Bugün gördüklerimizi ise, farkında olalım ya da olmayalım, dün hazırlamıştık.

Zaman da bir ayna; hâlimizin aynası. Her şey net ve açık... Düne bakınca, bugün; bugüne bakınca, yarın; dünya hayatına bakınca, âhiret hayatını gösteriyor. Öte dünyada, ancak hayatımızın yankısını bulacağız…

İyilik üzere, güzellik üzere, insanlık üzere kalalım ki, aksi sedası da öyle olsun. Böylesi daha çok yakışacaktır bize.

[Güler]

DUA VE HAYAT

İnsan dua eder, Allah ihsan eder. Dün ettiğimiz dualar bugünümüzü şekillendirdiler. Bugün edeceğimiz dualar yarınlarımızı…

Dün canı karpuz isteyen bir insan dua eder; bugün duası kabul olur; oturur kendi duasını karpuz olarak yer. Dün araba için dua eder, bugün duasına biner ve gezer. Dün ev için dua eder, bugün duasında oturur, yaşar. Dün bir oyuncak ister, bugün duasıyla neşelenir, oynar…

Ne demişler, mutfakta ne pişerse, tabakta o çıkar. Duamızda ne varsa karşımıza o çıkıyor, o çıkacak, dünyada ve sonrasında. Yani dualarımızı yaşıyoruz, dualarımızla yaşıyoruz.

[Güler]

İLERLEMEK

Bir insan, yaşarken hep aynı problemlerle boğuşuyorsa, olduğu yerde duruyordur. Ancak yolda ilerleyenler, değişik manzaralar görebilirler…

[Güler]

HERŞEYİ HALLETTİK

Doğmalar, büyümeler, gelişmeler, açmalar, solmalar.. her şeyi o kadar inceledik ki, hakkında birkaç kelam söyleyemeyeceğimiz bir şey kalmadı. Bizler her şeyi hallettik...

Hayatı anlamaya çalışıyoruz, ancak her şey gözlerimizin önünden kaybolup gidiyor. Biz aklımızı her şey zannediyoruz ve yanılıyoruz. Halbuki, baharın gelişini akılla izah etmek, baharı anlamak mı?

Bizi yaratan, bizi akıldan ibaret yaratmamış; binlerce duygu ile de donatmış. Öyle ise hayat bizi her şeyimizle bekliyor. Her şey hissedilmeyi bekliyor, yaşanmayı bekliyor.

Hayatın gerçeği yalın akılla yakalanmıyor, çünkü hayat yaşanmayı istiyor.

[Güler]

HER ADIMIMIZ FARKLI MI?

İnsan her nefesini farklı alabilir mi? Her adımını farklı atabilir mi? Ya da her lokmasını başka bir şekilde yiyebilir mi? Daha önce hiç duyulmamış kelimelerden bir cümle yapabilir mi?..

Yapamaz, çünkü hayat tekrarlar üzerine kuruludur. Aynı şeyleri tekrarlayarak yaşarız. Her adımı farklı atarak bir yere varamayız. Bizler hep aynı adımları atarız, farklı olan vardığımız yerdir. Aynı kelimeleri kullanarak farklı anlamlar ifade ederiz. Aynı şeyleri, aynı şekilde yeriz, içeriz. Aynı şekilde uyur, aynı şekilde uyanırız; fark uyandığımız gündedir.

Âlem de böyledir. Güneş, Ay, aynı hareketleri tekrarlarlar. Yıldızlar aynı doğar, yağmurlar aynı şekilde yağarlar. Ağaçlar tekrar yeşillenir, tekrar meyva verirler… Bunların hepsi ardı arkasınca tekrarlanır. Fakat biz hiçbir tekrarda aynı yerde, aynı bakışta, aynı zamanda değilizdir.

İnsan daima farklılıklar peşindedir. Bunun yolu ise tekrarlardır.

Farkı göremeyenler, tekrardan şikâyet eder.

Öğrenmenin de, ilerlemenin de yolu tekrardan geçer.

[NuraHasret]

ANNE ŞEFKATİ

Anne düşman olur mu?.. Anne şefkati, duyarsız kalır mı?

Ya şefkatini bilelim diye annelere o şefkati veren Allah, insanı terk eder mi; insana ilgisiz kalır mı; insana düşman olur mu?..